Dag 8 t/m 12: Kariba lake

Allereerst wil ik even wat vertellen over mijn vriendin Lesley- Anne. Ik heb haar ontmoet toen ik en mijn ex-man Erwin samen een jaar in Zimbabwe hebben gewoond. We werkten voor een bedrijf in Nederland die bloemen importeerde uit o.a. Zimbabwe. Hier hadden zijn 230 kwekerijen die bloemen naar Nederland exporteerde. Er was voor ons een huis gehuurd en de eigenaars van dat huis waren vrienden van Lesley. Omdat ze zelf in Zuid-Afrika woonden, kregen we van Les de sleutels. Ze was direct erg vriendelijk en nodigde ons meteen uit om te komen eten. We konden bij haar al onze vragen stellen over de gebruiken hier. Er was direct een klik en hebben in dat jaar veel met haar opgetrokken. Ik heb altijd contact met haar gehouden en heb haar in 2003 nog een keer opgezocht. 9 jaar geleden logeerde ze een paar dagen bij mij.

Les is nooit getrouwd wat enorm jammer is want ze wilde heel graag moeder worden. Toen ze net in Harare kwam wonen (ze is opgegroeid in Bulawayo) klopte er een jongetje aan de deur aan met de vraag of ze werk voor hem had. Zijn naam was Rodwell. Les vroeg hem waarom hij niet naar school gaat. Dit kwam omdat zijn ouders het uniform niet kon betalen. Les besloot zijn uniform en later zijn opleiding voor automonteur te betalen. Rodwell kwam ieder weekend langs om te vertellen hoe het ging en hielp soms wat mee met klusjes rond het huis. Les regelde een baan voor hemnen hij werd zelfs manager. Rodwell trouwde en kreeg 3 zoons en 1 dochter. Zijn dochter vernoemde hij naar Lesley. Ze was als een oma voor deze kinderen. 

9 jaar geleden, net nadat Les mij in Nederland opgezocht had, verongelukte Rodwell en zijn vrouw en werden deze vier jonge kinderen wees. Ze twijfelde geen minuut en werd hun voogd. Kleine Lesley was nog maar 15 maanden. 

Lesley is niet rijk, ze heeft het goed en beter als de meeste mensen in Zimbabwe maar toch is het voor haar ook niet gemakkelijk om de eindjes aan elkaar vast te knopen. Terwijl ze nog bezig was de officiële voogdij te regelen (op verzoek van familie van de ouders), werd bij haar borstkanker geconstateerd. Het was een vreselijk gevecht tegen deze vreselijke ziekte. Maar het gaat nu gelukkig goed met haar. Ze wordt ieder jaar gecontroleerd. 

Alle vier de kinderen zitten op private scholen omdat deze zoveel beter zijn dan overheidsscholen. Ze worden opgevoed met zoveel liefde. Ik heb echt enorm veel bewondering en respect hoe ze dit allemaal doet. Ze vertelde me dat ze een huis in Durban heeft geerfd van een tante en deze heeft verkocht waarmee ze dus de kinderen kan opvoeden maar dat het niet makkelijk is. Twee van de kinderen zitten in Nationaal team van Zimbabwe (ateletiek en hockey) en dit brengt extra kosten met zich mee. 

Zo'n 5 jaar geleden kwam Garry in haar leven. Zijn vrouw is overleden. Ze hebben een lat-relatie en zijn gelukkig met elkaar. Op de farm is ook een kamer ingericht voor de kinderen.

Oke, over de farm gesproken...

Na een vreselijke nacht op de farm, zijn we om 06.00u vertrokken richting Kariba.  De wegen zijn heel slecht en het was dan ook de helse rit van 3 uur. Maar het uitzicht was echt adembenemend. 

Onderweg stoppen we nog even bij een uitzichtpunt en om nog ijs te kopen voor op de boot. Ze hebben geen wisselgeld in de supermarkt. Niet te geloven toch? Dus je kunt dan lolly's ofzo uitkiezen in plaats van je wisselgeld. Bizar echt. Bedenk je even dat je bij de jumbo geen wisselgeld terug krijgt🙈.

De staff van de houseboat stond al klaar en  nadat we alles ingeladen hadden, zijn we vertrokken. We zijn met z'n 9-en; Lesley, Garry, Jan, Heather, Paul, Robby en wij. Het is een 20 persoonsboot maar er zijn maar 4 cabins. De jongens moeten op het dek slapen. Dat schijnt hier heel normaal en zelfs speciaal te zijn. Lars vindt het maar niks dus slaapt bij ons met een matras op de grond. 

De staff (3 personen) is ook mee aan boord. Heel luxe! Dickson is de kapitein, Pilate is de kok en Elias maakt alles schoon en bestuurt een van de kleinere boten. De boot zelf is niet mega luxe maar alles is netjes en schoon (het is een Whahala vergeleken met de farm!).

We varen naar de overkant van het meer en genieten van het uitzicht. Rond 13.00u is onze lunch klaar: beefpie, patat en een heerlijke salade. Hierna gaat iedereen even een dutje doen of een beetje chillen. Dave en ik vallen echt in slaap totdat Lars ons enthousiast wakker maakt omdat hij een baby hippo heeft gezien. We zijn gearriveerd op onze plek waar we de komende 2 nachten blijven. Als iedereen wakker is, vertrekken we met de twee kleinere boten én twee volle coolboxen om te gaan vissen. 

We zien impala, hippo's, prachtige vogels en zelfs een olifant. Wel ver weg maar het is fantastisch. Als de zon ondergaat is dat de kers op de taart. Het is adembenemend! Ik kan het niet uitleggen. Er worden een paar hele kleine visjes gevangen maar niets voor de 'fish & chips' wat we graag willen eten.

Als we weer terugkomen op de grote boot, borrelen we gezellig terwijl het diner wordt gemaakt. Wat een verwennerij! We eten lasagne met een salade en als toetje is er ijs met chocoladesaus. Hierna geniet ik nog van een glaasje amarula (afrikaanse likeur, vergelijkbaar met baileys). Dan is het alweer 21.30u en dus tijd om lekker naar bed te gaan. We slapen als roosjes tot 06.10u.

Dave en ik gaan snel uit bed want we gaan samen met Lesley op een "pyjama-patrol". We nemen een kop koffie mee op de kleinere boot en gaan op zoek naar dieren. We zien weer impala's, hippo's, vogels en nu drie olifanten. Het is fantastastich. Ik maak veel foto's met de camera van mijn vader maar niet met mijn telefoon. 

Als we terugkomen staan de anderen al klaar om te gaan vissen. Lesley, Dave, Lars, Robby en ik eten wat yoghurt en vers fruit. Lars is druk bezig een e-sim aan te schaffen want er is hier redelijk bereik (wat ik niet verwacht had) en wil graag op snapchat. Dave leest lekker en wat en ik schrijf dit verhaal. Dit blijkt achteraf weggegooid geld te zijn want de e-sim werkt hier niet.

Rond 10.30u komen ze terug van vissen. Alleen Heather heeft een grote braam gevangen. De mannen zijn jaloers en hopen het later goed te maken. Er moet tenslotte fish & chips gegeten worden. 

Het ontbijt is verrukkelijk. Jan en Heather, farmers, hebben hun zelfgemaakte worst meegenomen, er is bacon, toast, eieren, champignons en aubergine. 

Na het ontbijt gaan Heather, Jan en Robbie eigenlijk gelijk weer vissen. Lars, Dave, ik, Les en Garry spelen een spelletje rummicub. Als we klaar zijn, zien we een baby hippo met z'n ouders op de kant én 4 olifanten. We vragen Elias, een van de staff, om er met ons heen te varen.

Eerst gaan we naar de hippo's (het blijken er 4 te zijn) en we kunnen vrij dichtbij komen. Misschien iets té dichtbij. Hippo's hebben de meeste mensenlevens op hun naam staan. Plotseling staan ze op en rennen ze het water in (zie video). Een prachtig gezicht. Eén hippo komt vlakbij onze boot boven water en we zijn even bang dat hij onze boot een zet zal geven maar het bleef gelukkig bij een waarschuwing. We nemen uiteraard afstand en gaan bij de olifanten kijken.

We tellen er 11 inclusief 3 kleintjes. Het is prachtig. Het mannetje staat bij het water en sproeit zichzelf nat met water (zie video). 

Terwijl Lars de ene foto na de andere maakt met de camera van mijn vader, realiseer ik me dat het vandaag precies 8 jaar geleden is dat hij overleed. Alhoewel ik voor hem niet de dochter heb kunnen zijn waar hij op hoopte, weet ik zeker dat Lars wel de kleinzoon is waar hij trots op zou zijn en daarom is dit moment extra mooi. Ik kijk dus eigenlijk alleen maar even naar Lars en vraag aan hem of dit toch misschien wel leuker is dan olifanten zien in een dierentuin. Zoals een 17-jarige alleen kan reageren zegt hij: "ja, het is wel leuk". 

Als we weer terug komen op de boot, spelen Dave en ik een spelletje Catan (kaartspel) en wederom ben ik 'Queen of Catan'. Als de zon bijna ondergaat, nemen we weer de kleine boot voor een sunset cruise. We zien niet veel dieren maar het is mega bijzonder. 

Als we weer terugkomen, borrelen we gezellig aan de bar totdat het diner klaar is. We hebben varkensvlees uit de oven, aardappel uit de oven, broccoli/bloemkool en smashed gems! Wederom heerlijk! Na het toetje, pudding met custard, taaien we  allemaal af. We liggen rond 21.00u in bed.

Na een redelijk goede nacht, gaat de wekker om 05.30u voor onze "pyjama-patrol". Vandaag zijn we met z'n 4en: Dave, ik, Les en Garry. We zien twee grote krokodillen, prachtigevogels, hippo's maar vooral een adembenemende zonsopgang.

Als we terugkomen is iedereen, behalve Robby, wakker en eten we yoghurt met vers fruit. Rond 08.45u vertrekken ze om te gasn vissen. Wij zijn vooral heel erg lui; we lezen, puzzelen en doen een spelletje. We voelen ons echt enorm moe, net of alle vermoeidheid er nu uitkomt. Geeft ook niks want deze trip draait om ontspanning. 

Uiteraard worden we weer verwend met een overheerlijke brunch met eieren, bacon, worst en toast. 

Aan het eInde van de middag gaan we met de kleinere boot weg om wild te spotten en ontmoeten we de anderen (vissers) voor een sundowner (met een borrel genieten van de zonsondergang).

Allereerst zien we 3 zebra's en een groep impala's die lekker aan het grazen zijn. Uiteraard zien we ook weer hippo's, vogels en krokodil. Maar als kers op de taart konden we genieten van deze twee prachtige olifanten! Zo ontzettend bijzonder!

Als we weer terugkomen op de houseboat, staan de fish-snacks al klaar. Er is niet veel vis gevangen (door de wind) dus fish&chips zit er niet in maar zijn het dus snacks geworden! Het is verrukkelijk, ze hebben het bereid zoals wij kibbeling bereiden. We proosten met z'n allen op een geweldige dag en goed gezelschap. 

Op het menu voor het diner stond een traditionele braai (op de boot is uiteraard ook een bbq aanwezig) met steak, speklap en boerenworst. Ook was er een lekkere aardappelsalade, zazza (traditioneel gerecht hier van maismeel) en een groene salade. We komen dus niets te kort! Het is allemaal echt verrukkelijk! Er was ook nog zelfgemaakt ijs toe. De kok is echt top.

Iedereen gaat na het diner (rond 20.45u) naar bed. Dave wil op het dek slapen. Ik twijfe maar er staat best een harde wind dus besluit gewoon in de cabin te slapen). Ik wordt 's nachts meerdere keren wakker door het geluid van de wind en ben dus blij met mijn keuze. Lars zou bij mij in bed slapen maar omdat ik het hele bed in beslag neem, slaapt hij uiteindelijk op zijn matras op de grond. Ik heb het dus goed voor elkaar😅. Dave heeft best goed geslapen op het dek, ondanks de wind. 

Omdat het zo hard waait, gaat niemand vissen en start iedereen langzaam op. We eten wat yoghurt en vers fruit, lezen of puzzelen wat. We zien geen dieren want die blijven ook tussen de bomen door de wind. Het is de bedoeling dat we vanmorgen naar een andere plek varen (dichterbij de haven) maar omdat het zo hard waait kunnen we nog niet vertrekken. De brunch wordt geserveerd; een soort borrelplank met de restjes vlees van de bbq, kaas en quiche. Er zijn ook muffins en wentelteefjes. Wat een verwennerij weer!

Hierna gaan we waren en al vrij snel wordt ik zeeziek. Heather geeft me een pilletje en geeft me tips. Ik kijk de hele tocht naar de horizon want dat helpt. Lars doet lekker een dutje op het drk.

Zodra we op onze overnachtingsplek zijn aangekomen (uit de wind in de baai), ben ik gelukkig niet meer zeeziek. We krijgen meteen bezoek van een Pied Wagtail. Zo leuk!

Heather, Jan, Garry en Paul gaan meteen vissen terwijl wij een spelletje Yahtzee doen met Robby en Les. Yahtzee kennen ze hier helemaal niet. 

Hierna nemen wij de kleine boot en varen rustig rond. We zien krokodillen van heel dichtbij. 

Ook meren we aan bij een eiland en maken een korte wandeling. Dit is uiteraard behoorlijk spannend want je weet nooit wat je tegen komt.

Als we weer terugkomen borrelen we mey elkaar aan de bar. Er is niet genoeg vis gevangen voor fish-snacks dus we nemen wat chips. Helaas ook geen fish en chips vanavond voor het diner maar wordt het rijst met kip. We smullen uiteraard weer. We praten nog wat na en iedereen gaat rond 20.15u naar bed. 

We slapen goed maar vanaf 04.15u is het onrustig op de boot,de staff is al vroeg bezig en het waait behoorlijk. Om 05.30u geef ik het slapen op en besluit dit verhaal verder te schrijven. Ik voel de boot schommelen door de wind dus ben bang dat ik me vandaag ook niet zo fijn zal voelen.

En dat was ook zo. Poeh, de tocht terug naar de haven was niet fijn maar heb het overleefd😅. 

Nadat we weer aan wal zijn en alle bagage in de auto's is ingeladen, maken we nog even een groepsfoto. Het was een fantastische ervaring! Dave en ik hebben er intens van genoten. 

Hierna rijden we eerst naar een mooi uitkijkpunt over het meer en daarma stoppen we om wat braam te kopen omdat de vangst nogal slecht was. Ik ga niet mee naar binnen want denk dat ik dan nooit geen vis meer ga eten (zie de winkel op de foto achter Lesley)

Hierna rijden we naar een ander uitzichtpunt om de dammuur te bekijken. Het is bizar als je bedenkt dat deze muur het water van het meer van 280 km bij 40 km kan tegenhouden.

Hierna rijden we weer terug naar de farm waar we alle drie niet heel erg naar uitkijken maar het is gelukkig maar voor 1 nacht. Afgelopen week hebben we gehoord dat Les al 2x 's nachts gestoken is door schorpioenen en dat er recent 2 pitons uit de vijfer gehaald zijn en elders zijn vrij gelaten. Brrrrr...  het gaat weer een lange nacht worden...

Wat wel heel leuk is dat Garry ons nog een rondleiding geeft op zijn farm met een prachtige zonsondergang. In ieder geval het gedeelte wat hij nog mag terugleasen na de landinvasie. Ook hebben we weer wifi en kan Lars knuffelen met de honden van Garry!

Als we aan het eten zijn, ziet Lars de kat spelen met een muisje. Als hij dat zegt wordt meteen een van de hondjes geroepen en wat denk je? Hap, slik, weg... we zijn nog steeds in shock🙈. 

We gaan zo slapen en hopen dat we een redelijke nacht maken.

Fijne avond😘