Dag 7: up to Karoi

16 juli 2025 - Karoi, Zimbabwe

Vanmorgen ging om 04.20u de wekker en om 04.50u hebben we gedag gezegd tegen ons thuis bij Mark, Iris en Noah.

Mark heeft ons naar het vliegveld gebracht. Alles ging heel voorspoedig en ook de vlucht ging sneller dan gedacht. Tijdens het landen hield ik het niet droog. Ik heb hier zolang van gedroomd. Wilde zo graag terug naar Zimbabwe en dit met Lars (en later Dave) delen.

Alles verliep vlotjes, we stonden zo weer buiten. Na 5 min wachten kwam Lesley en ook nu hield ik het niet droog. Het is alweer 9 jaar geleden dat ze een paar dagen bij ons was en bijna 22 jaar geleden dat ik voor het laatst hier was. 

We hebben bij Les even onze bagage overgepakt en moesten eigenlijk direct vertrekken.

We hebben onderweg nog wat groenten en yoghurt gekocht. Het was wel weer een cultuurshock om alle armoede te zien. 

IMG-20250716-WA0018IMG-20250716-WA0019IMG-20250716-WA0014IMG-20250716-WA0020IMG-20250716-WA0017

We zijn gestopt om bij een zangoptreden van de adoptiedochter van Lesley te kijken op Lomagundi College. Het was zo schattig, het ontroerde me deze kinderen "this is me" te zingen. 

20250716_141155

De school met alle sportfaciliteiten was geweldig! 

20250716_145505

20250716_145634

Onze volgende stop was de school van haar adoptiezoon Robbie op te halen. Die gaat met ons mee op de houseboat. Een prachtige school wat vroeger een tabaccofarm was.

IMG-20250716-WA0012

Nadat Lars op een leuke manier ondervraagd was door de directeur over gebruik van AI, konden we vertrekken.

Om 17.30u arriveerde we oo de boerderij van Garry, de vriend van Lesley. Dat was even slikken want dit is alles behalve luxe. In de cottage waar dave en ik slapen doet de wc het niet en het huis is héél oud. 

Wat wel heel bijzonder was dat we een uil hebben gezien in de toren uit de onafhankelijksoorlog in het huis. Deze was per ongeluk naar beneden gekomen dus Robbie heeft hem weer hoog in de toren gezet. Om dit te kunnen zien moesten we wel een trap op die helemaal onder de uilenpoep zat.

20250716_182928

Er stond wel een heerlijke maaltijd klaar en we hebben gesmuld. Na het eten kwam het gesprek op slangen en schorpioenen en heb gezege dat ik er niets over wil horen. Ik scheit echt 10 kleuren stront. 

Om eerlijk te zijn, zie ik er tegenop om te gaan slapen en ook Dave en Lars voelen hetzelfde. Lars slaapt met Robbie op de kamer.

Hopelijk kunnen we een goede nacht maken. We vertrekken om 06.00u naar Kariba voor 4 nachten op een houseboat. We hebben daar geen bereik. Dus dit is voorlopig even mijn laatste verhaal.

Tot woensdag😘

Ps: kijk ook de video's

Foto’s

6 Reacties

  1. Toos:
    16 juli 2025
    Heftig. Wat een emoties😔
  2. Loes en Jos:
    16 juli 2025
    Wat spannend allemaal. Heel veel plezier op de houseboat, geniet er lekker van en we kijken uit naar de volgende blog. P.S. Het gaat heel goed met revalideren! Vrijwel geen pijn! Wel wat instabiel gevoel. Toppie dus.👍🌺😜💪😘👍
  3. Tineke:
    17 juli 2025
    Ik ben zo blij voor je dat je dit nu eindelijk kunt doen samen met de 2 mannen van je leven!
    Ik hoop dat jullie vannacht geen slangen en schorpioenen hebben gezien 🤪
    Geef Les een dikke kus en heel veel plezier op de boat house en geniet van al het moois dat jullie gaan tegenkomen 😘😘😘
  4. Joost Langendijk:
    17 juli 2025
    Heel veel plezier op de bost house. Ga er van genieten. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen. 😘
  5. Gabriela C:
    21 juli 2025
    Heel veel plezier samen
  6. Pauline:
    21 juli 2025
    Wat een land en wat een belevenissen.